مقایسه آماری سرعت اینترنت و میزان قطعی داده در اپراتورهای مختلف

به گزارش خرید بک لینک به نقل از مهر؛ رشد اقتصاد دیجیتال، خدمات ابری و کاربردهای داده محور، معنای «کیفیت ارتباطات» را طی سالهای اخیر تغییر داده است. شبکه ای که از نظر آماری متصل به حساب می آید، امکان دارد از منظر کاربر غائی کیفیت یکسانی برای انتقال داده، ارتباط بلادرنگ یا استفاده از خدمات حساس به تاخیر فراهم نکند. از همین روی، بخشی از گزارش شماره ۵۷ فصلنامه آماری سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی برای بهار ۱۴۰۵ به این مسئله پرداخته است.
شاخص های انتشار یافته در رابطه با تأخیر، نوسان تأخیر، نرخ برقراری موفق سرویس، قطعی و سرعت انتقال داده نشان می دهند ارزیابی کیفیت شبکه با بررسی یک شاخص منفرد قابل تحقق نیست و ترکیب این متغیرها تصویری دقیق تر از کیفیت واقعی زیرساخت ارتباطی کشور و تفاوت عملکرد فناوری ها و اپراتورها به دست می دهد.

نگاهی به شکاف تاخیر اینترنت داخلی و بین المللی

یکی از یافته های کلیدی گزارش، فاصله قابل توجه میان تاخیر ارتباطات داخلی و بین المللی است. بر همین اساس، متوسط زمان رفت و بازگشت بسته یا «RTT» در شبکه ثابت برای ترافیک داخلی ۲۱.۱۴ میلی ثانیه و برای ارتباط بین المللی ۸۴.۲۳ میلی ثانیه گزارش شده است. در شبکه سیار این ارقام به ترتیب به ۴۵.۶ و ۱۰۴.۱ میلی ثانیه می رسد. به بیان دیگر، بسته ای که مقصد آن در خارج از شبکه داخلی قرار دارد، در هر دو محیط ثابت و سیار با تاخیر بمراتب بیشتری روبروست.
متوسط زمان رفت و بازگشت بسته مدت موردنیاز برای رفتن بسته اطلاعاتی به مقصد و بازگشت پاسخ را اندازه می گیرد و افزایش آن مستقیماً بر خدمات تعاملی، تماس تصویری، بازی ابری، پردازش از راه دور و خیلی از کاربردهای جدید مبتنی بر زیرساخت ابری اثر می گذارد. داده های رگولاتوری همین طور نشان میدهد شبکه ثابت از حیث تاخیر داخلی مزیت محسوسی نسبت به شبکه سیار دارد و «RTT» داخلی سیار بیشتر از دو برابر مقدار متناظر در شبکه ثابت است.
شاخص متوسط نرخ تاخیر متغیر ارسال و دریافت بسته یا «Jitter» نیز همین مسئله را از زاویه دیگری آشکار می کند. متوسط نوسان تاخیر در شبکه ثابت برای ارتباط داخلی ۲.۱ میلی ثانیه و برای ارتباط بین المللی ۲.۴۱ میلی ثانیه ثبت شده، در حالیکه این ارقام در شبکه سیار به ۹.۴۱ و ۱۳.۵۷ میلی ثانیه افزایش خواهد یافت. «Jitter» بالا به مفهوم یکنواخت نبودن زمان رسیدن بسته هاست. درنتیجه حتی شبکه ای با سرعت اسمی مناسب می تواند هنگام تماس صوتی و تصویری یا سایر کاربردهای بلادرنگ تجربه ای ناپایدار بوجود آورد.

پایداری بالا، تفاوت های کوچک اما معنادار

شاخص های برقراری موفق سرویس داده در نگاه نخست وضعیت نسبتاً باثباتی را نشان می دهند. در شبکه همراه اول، نرخ برقراری موفق سرویس داده برای 3G برابر ۹۹.۴۲ درصد و برای 4G برابر ۹۹.۶۵ درصد گزارش شده است. ایرانسل در همین شاخص به ترتیب ۹۷.۸۸ و ۹۹.۳۱ درصد و رایتل ۹۹.۳۳ و ۹۹.۴۶ درصد را ثبت کرده است.
درصدهای نزدیک به ۹۹ درصد می توانند اختلاف میان اپراتورها را ظاهراً کوچک جلوه دهند، اما مقیاس شبکه های ارتباطی سبب می شود کسری از یک واحد درصد نیز در حجم بالای کوشش های اتصال اهمیت عملیاتی پیدا کند. نمونه روشن این مسئله عملکرد 3G ایرانسل است که نرخ موفقیت ۹۷.۸۸ درصدی آن با دو اپراتور دیگر فاصله دارد. همین داده همین طور نشان میدهد حرکت از 3G به 4G برای ایرانسل با بهبود محسوس نرخ برقراری موفق سرویس همراه شده است.
داده های قطعی سرویس نیز مکمل همین تصویر هستند. میزان قطعی سرویس داده همراه اول برای 3G و 4G به ترتیب ۰.۳۱ و ۰.۲۳ درصد است. این ارقام برای ایرانسل ۰.۴۲ و ۰.۲۲ درصد و برای رایتل ۰.۵۵ و ۰.۱۶ درصد گزارش شده اند. الگوی مشترک هر سه اپراتور جالب توجه است. در 4G نرخ قطعی سرویس داده پایین تر از 3G است. بدین سبب گذار فناوری در این داده ها با ارتقاء پایداری اتصال نیز همراه شده است.

فاصله عملکردی سرویس 4G با 3G

نمودارهای سرعت انتقال داده مشترکان، تفاوت نسل های شبکه را ملموس تر می کنند. بر مبنای نمودار فصلنامه، سرعت انتقال داده مشترکین در نسل چهارم برای همراه اول در حدود ۲۲ مگابیت بر ثانیه قرار دارد و رایتل با حدود ۱۹ مگابیت بر ثانیه و ایرانسل با حدود ۱۶ مگابیت بر ثانیه در رتبه های بعدی قرار می گیرند. در نسل سوم نیز دامنه سرعت به حدود ۲.۸ تا ۴.۲ مگابیت بر ثانیه محدود می شود.
اهمیت این اختلاف با افزایش حجم خدمات دیجیتال بیشتر می شود. کیفیت شبکه در محیطی که ویدئوی با کیفیت، ذخیره سازی ابری، پردازش داده و خدمات هوشمند سهم درحال افزایشی از ترافیک دارند، تابع ظرفیت واقعی انتقال داده است. فاصله چندبرابری 4G و 3G در سرعت انتقال داده مشترکان نشان میدهد تجربه کاربران باقیمانده بر نسل سوم می تواند بشکل بنیادین با کاربران نسل چهارم متفاوت باشد. این موضوع، سیاست مهاجرت فناوری و اختصاص منابع فرکانسی را مستقیماً به مسئله کیفیت تجربه کاربر پیوند می دهد.

از کیفیت شبکه تا آمادگی برای نسل جدید خدمات دیجیتال

به باور کارشناسان، داده های بهار ۱۴۰۵ یک نکته سیاستی مهم را برجسته می کنند. کیفیت ارتباطات باید به شکل یک زنجیره چندمتغیره اندازه گیری شود. سرعت انتقال داده ظرفیت شبکه را نشان می دهد، «RTT» میزان پاسخ گویی آنرا آشکار می کند، «Jitter» ثبات زمانی ارتباط را می سنجد و نرخ موفقیت و قطعی سرویس قابلیت اتکای شبکه را مشخص می کنند. کاربر غائی حاصل برهم کنش همه این متغیرها را تجربه می کند.
این تمایز با گسترش خدمات هوش مصنوعی اهمیت بیشتری خواهد یافت. خیلی از کاربردهای هوش مصنوعی مصرفی و سازمانی بر معماری های ابری متکی هستند و بخشی از داده و درخواست کاربر باید میان دستگاه، شبکه و مراکز پردازشی جابه جا شود. در چنین محیطی، ظرفیت بالا همراه با تاخیر و نوسان زیاد الزاماً تجربه مطلوب ایجاد نمی نماید. داده های فصلنامه به تنهایی در رابطه با آمادگی ایران برای خدمات هوش مصنوعی داوری نمی کنند، اما شاخص هایی مانند «RTT» بین المللی ۸۴.۲۳ میلی ثانیه ای در شبکه ثابت و ۱۰۴.۱ میلی ثانیه ای در شبکه سیار مبین ان است که مکان استقرار زیرساخت پردازشی و مسیر دسترسی به آن می تواند به متغیری مؤثر در کیفیت خدمات آینده تبدیل گردد.

جمع بندی

تصویر حاصل از فصلنامه آماری بهار ۱۴۰۵، شبکه ای با نرخ های بالای موفقیت اتصال و سطوح نسبتاً پایین قطعی را نشان میدهد که در درون آن تفاوت های معناداری میان نسل های فناوری، اپراتورها و بخصوص ارتباط داخلی و بین المللی وجود دارد. در این بین، 4G در سرعت و پایداری داده برتری محسوسی نسبت به 3G نشان میدهد و شبکه ثابت از حیث تاخیر و «Jitter» شرایط بهتری از شبکه سیار دارد.
در همین راستا، انتشار منظم شاخصهای تفکیکی، مقایسه روند آنها در چند فصل متوالی و پیوند دادن شاخصهای فنی باکیفیت تجربه واقعی کاربران می تواند تصویر دقیق تری از وضعیت ارتباطات کشور ایجاد نماید. در اقتصادی که هر سال سهم بیشتری از فعالیت آن به پردازش ابری، خدمات هوشمند و تعاملات بلادرنگ وابسته می شود، کیفیت شبکه دیگر با یک عدد تحت عنوان «سرعت اینترنت» توضیح داده نمی شود و مسئله اصلی، کیفیت پایدار دسترسی به محاسبه است.

به طور خلاصه بر اساس نمودار فصلنامه، سرعت انتقال داده مشترکین در نسل چهارم برای همراه اول در حدود ۲۲ مگابیت بر ثانیه قرار دارد و رایتل با حدود ۱۹ مگابیت بر ثانیه و ایرانسل با حدود ۱۶ مگابیت بر ثانیه در رتبه های بعدی قرار می گیرند. فاصله چندبرابری 4G و 3G در سرعت انتقال داده مشترکان نشان میدهد تجربه کاربران باقی مانده بر نسل سوم می تواند بشکل بنیادین با کاربران نسل چهارم متفاوت باشد. کیفیت ارتباطات باید بشکل یک زنجیره چندمتغیره اندازه گیری شود.

منبع: خرید بک لینک