سپس سکته مغزی در روده چه اتفاقی می افتد؟

خرید بک لینک: پژوهشگران ˮدانشگاه ویرجینیای غربیˮ(West Virginia University) ایالات متحده آمریکا در مطالعه اخیر خود یافته اند سکته مغزی بر ˮمیکروبیوم رودهˮ(gut microbiome) تأثیرات خاصی دارد.
به گزارش خرید بک لینک به نقل از ایسنا و به نقل از گیزمگ، در مطالعه ای که اخیراً در “کنفرانس بین المللی سکته مغزی”(International Stroke Conference) نمایش شده است، دانشمندان دانشکده پزشکی “دانشگاه ویرجینیای غربی” اعلام کردند در آزمایشات اخیرشان بر روی حیوانات دریافته اند سپس سکته مغزی، تغییرات خاصی در میکروبیوم حیوانات رخ داده است و این تغییرات تا چند هفته سپس سکته مغزی ادامه داشته است.
سکته مغزی نوعی اختلال نورولوژیک ناگهانی است که به دنبال آن خون رسانی به ناحیه ای که گرفتار سکته مغزی شده است مختل می شود. به بیانی دیگر اگر خون رسانی به قسمتی از مغز مبتلا به اختلال شده و متوقف گردد این قسمت از مغز دیگر نمی تواند عملکرد طبیعی خودرا داشته باشد. این وضعیت را اصطلاحاً سکته مغزی می نامند.
هدف اصلی پژوهشگران در این مطالعه بررسی اثرات طولانی مدت سکته مغزی بر میکروبیوم بود. تحقیقات پیشین همین گروه از پژوهشگران نشان داده بود که سکته مغزی اثر فوری بر میکروبیوم دارد اما تا چه مدت این اثرات باقی می مانند، معین نمی باشد.
با استفاده از مدلهای حیوانی، پژوهشگران آزمایش های میکروبیومی را سه روز، دو هفته و چهار هفته سپس سکته انجام دادند.
ریز اندامگان هم زیست یا ریزسازوارگان همزیست یا میکروبیوم(Microbiome یا Microbiota ) به معنای کلی و فراگیر به زیست بوم ریزاندامگان، همه ژن ها و توده یاخته ای ریز اندامگان با در نظر نگرفتن سرده و گونه ی آنها، مستقر در یک بخش ویژه را گویند. ریز اندامگان همزیست، رابطه همزیستی با جانور میزبان دارند. این به این معنا است که این ریزاندامگان هم می توانند همسفره باشند، هم بیماری زا. مثلاً به تمامی باکتری ها، قارچ ها و دیگر انواع میکروب هایی که به طور بومی در پوست انسان زندگی می کنند، میکروبیوم پوست می گویند. بزرگترین میکروبیوم بدن انسان، میکروبیوم دستگاه گوارش تحتانی و به طور خاص روده بزرگ می باشد.
پژوهشگران سپس آزمایشات متوجه تغییرات قابل توجهی در تعداد باکتری ها شدند برای مثال آنها شاهد کاهش قابل توجه باکتری “Bifidobacteriaceae” شدند.
باکتری “Bifidobacteriaceae” یک باکتری رایج در پروبیوتیک ها است که تا چهار پیش پیش از سکته مغزی، تعداد آن بسیار زیاد بود کاهش قابل ملاحظه ای داشت و این در شرایطی است که پژوهشگران شاهد افزایش “هلیکوباکتر ” (Helicobacteraceae) بودند.
هلیکوباکتر یکی از سرده های شاخه پروتئوباکتریا، رده “اپسیلون پروتئوباکتریا”(Epsilonproteobacteria) است. این باکتری گرم منفی کم هوازی و تاژک دار می باشد که بعضی از گونه های آن بیماری زا هستند.
یکی دیگر از مواردی که پژوهشگران متوجه شدند این بود که سپس سکته تغییراتی در نسبت “فیرمیکوت ها”(Firmicutes) به “باکتروئیدها”(Bacteriodetes) باز رخ داد. یکی دیگر از تغییرات سپس سکته مغزی در ارتباط با Firmicutes-to-Bacteriodetes دیده شد. عدم تعادل در نسبت بین این دو باکتری در انواع مختلف اختلالات متابولیک، همچون دیابت و چاقی رخ می دهد. دو هفته سپس سکته مغزی این نسبت شش برابر بیشتر از پیش بود. در نقطه چهار هفته سپس سکته، این نسبت کاهش یافته است، اما هنوز هم سه برابر بیشتر از حالت طبیعی بود.
“سفت پوستان”(Firmicutes) شاخه ای از باکتری ها هستند. اغلب آنها از گروه باکتری های گرم مثبت هستند. برخی شکل میله ای(باسیل) و برخی شکل کروی(کوکسی) دارند.
باکتروئیدها(Bacteroidetes) نام یک شاخه از حوزه باکتری است. این باکتری ها بی هوازی اجباری، گرم منفی، بدون هاگ و استوانه ای شکل است. این باکتری ها در محیط زیست مانند خاک و آب پراکنده اند و در فلور طبیعی پوست و روده جانداران باز یافت می شوند. بی هوازی اجباری(Obligate anaerobes) به آن دسته ارگانیسم هایی که در حضور اکسیژن هوا توانایی زندگی ندارند گفته می شود.
یکی دیگر از تغییراتی که پژوهشگران سپس سکته متوجه آن شدند، تغییرات به وجود آمده در بافت روده بود. بطور معمول در حیوانات این بافت ساختاری منظم تقریباً مانند شاخه های مرجانی دارد. با وجود این، تنها سپس نزدیک به ۴ هفته سپس سکته، تغییراتی در ساختار پرزهای روده یا ویلی مشاهده شد.
“پرزهای روده یا ویلی”(villi)، زواید انگشت مانندی می باشند که در لایه اپیتلیال در دیواره روده وجود دارند. پرزها موجب افزایش سطح داخلی دیواره روده شده که به دنبال آن، سطح جذب بیش تر می شود.
“کندیس براون”(Candice Brown) یکی از پژوهشگران این مطالعه اظهار داشت: سپس آزمایشات ما دریافتیم سپس سکته مغزی تعداد باکتری های گرم منفی افزایش می یابد که این مساله می تواند تأثیرات منفی بر عملکرد مغز داشته باشد.
پژوهشگران بر این باورند که باز هم برای رسیدن به نتیجه نهایی و توسعه درمان هایی برای کنترل عوارض سپس سکته مغزی، آزمایش های بیشتری لازم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *